Bin kere dendi bi kere de ben diyeyim: Hayat piç, hem de çok piç.

Yarın doğum günüm.

Yegane hedefim bizimkilerle tatlı, eğlenceli, mutlu bir gün geçirmekti. 

Hayır nası şanslı biri olduğumu bildiğim için, büyük planlar yapmıyım, hayal kırıklığı yaşamıyım, oh kafam raad olsun, hem beklentiyi de az tutarsam mis gibi gün olur dedim.

Mümkün, sonuçta her allahın günü yaptığımız bir şey. Kafeye gidilcek sohbet muhabbet .

Ama işte şansıma sıçayım ne cenabetmişim amk. Hayır ben değilim, şansım cenabet.

Benim 4. sınıftaki, bana günahını dahi vermez kardeşimin, her hafta sonu sabahın köründe anlamlandıramadığım bir şekilde güle oynaya gittiği resim kursunun sergisi varmış, hemi de doğum günümde. Çok da siklemedim tabi, ‘doğum günüm lan ne sergisi’ dedim.

Anneme ‘yea yarın arkadaşlarla takılcaz yeaa’ gibi, sizden izin almıyorum, bilin yani triplerinde maval okurken acı gerçeği öğrendim: Benim o, bana günahını vermeyen, benim ablası olduğumu arkadaşlarına söylemeyip, kuzenimi ablam diye gösteren öküz kardeşim benim için resim yapmış! Yarın sergide bana sürpriz yapacakmış. 

Siktir.

Şimdi ben ne yapam, nerelere gidem, kimlere anlatam da çare bulam derdime?!

Kanka mı sevgili mi, anne mi baba mı, arkadaş mı aile mi tipi gerzek bi klişe altında kaldığım için zaten yeterince acılıyım. Hayır cevap bellidir de, bazen böyle terazide dengeleniyorlar işte, olaylar olaylar(ah ismail abi sen kurtar bari beni, ya atlan gel be mecnun.)

Bir de üstüne 10 yıllık benim tee şu kadarcık halimde kutladığım doğum günlerimi bilen Büküm de gelemiyor muymuş doğum günüme?! Hemi de kardeşinin gösterisi için. Eyvallah, bence de öylesi uygun ama bunu babamlar duydu. Aha siktiiir. Ve babam ban küstü! Koskaca 50 yaşında adam bildiğin küstü. E haklı da biraz. Ama yahu benim doğum günüm ya, yılda bi kere lan, benim olsun.

O zaman yapılcak tek bir şey var.

Yine uyusam, uyandığımda biri her şeyi çözmüş olsa umutlarıyla, uyuyom ben yeaa!

Rüyama at girsin, at murat.

Son dakika sayın dinleyiciler: 5 yıllık benim tee şu kadarcık olmasa da en garip gurup doğum günlerimi, hallerimi bilen bi o kadar can Sıla hasta, daha da kötü olmuş. O da yok. Oh valla ben de bi şey eksik diyodum, şimdi gönül rahatlığıyla uyuyabilirim.

özlüyorum seni tumblr

okul açılınca senden bi hafta uzak kaldım, sonra da utancımdan yüzüne bakamadım bi daha.
affet beni tumblrım, canım, karım, aşk-ı derunum, hüremim.